Veðrið hefur haldist gott núna alla þessa vikuna. Er orðinn besti kaflinn í allt sumar. Setti hitamælinn út á svalir í hádeginu og hann fór fljótlega upp í 37 gráður. Það var eiginlega óbærilega heitt. Það spáir snúningi á veðrinu í vikunni þannig að sennilega eru þetta síðustu sumardagarnir þangað til í byrjun apríl á næsta ári.
Í svona veðri fara ýmis ófrýnileg kvikindi á stjá. Er til dæmis búinn að fá tvö moskítóbit um helgina þar sem ég hef ekki lengur ungfrúna sem moskítóflugnabeitu. Furðulegt hvernig þær gera greinarmun á hvern þær vilja helst bíta ef þær hafa val. Náði reyndar að elta kvikindið uppi og fyrirkoma eftir nokkra leikfimi. Þá sat ég í ljósaskiptunum í gær úti á svölum að njóta hitans þegar ég sá eitthvað flögrandi í fjarska stefna beint á mig. Áttaði mig ekki alveg strax á því hverskonar fugl þetta væri enda var fluglagið einkennilegt. Blakaði vængjunum ótt og títt og hálfpartinn hékk í loftinu. Skömmu síðar náði ég augnsambandi og áttaði mig á sama augnabliki að þetta er alls ekki lítill og sætur fugl, heldur feit og pattaraleg leðurblaka. Við það að sjá frosna skelfinguna í augunum á mér virðist blakan hafa fengið einhverjar efasemdir um að tylla sér hjá mér því hún snéri hlussulega við með það sama. Hún var þó ekki komin langt þegar hún fékk sýnilega bakþanka og snéri við í áttina að mér, en hætti svo aftur við skömmu síðar. Ég tók þá yfirvegaða ákvörðun um að vera ekkert að bíða eftir því að hún ynni úr valkvíðanum og forðaði mér á skipulögðu flótta inn fyrir svalahurðina. Lokaði þéttingsfast á eftir mér og læsti hurðinni tryggilega. Aðeins of fjölskrúðugt dýralíf fyrir minn einfalda smekk.
 |
| Þegar ég leit út um gluggan einn morguninn í vikunni var sólin að rísa upp á himininn yfir höfðuðstöðvum Ráðherraráðs ESB í dulúðlegu þokumistri |
0 Álit:
Sendu inn athugasemd